ده اکتشاف برتر دایناسورها در سال 2023 | علوم پایه

از زمانی که کلمه “دایناسور” در سال 1842 ابداع شد، دیرینه شناسان اطلاعات اولیه زیادی در مورد “مارمولک های وحشتناک” کشف کردند. گونه‌های جدید با سرعت زیادی از ذخایر فسیلی در سراسر سیاره نام‌گذاری می‌شوند و دیرینه‌شناسان دائماً در حال کشف سرنخ‌های جدیدی در مورد آنچه که خزندگان باشکوه می‌خوردند، چگونه معاشرت می‌کردند، چه رنگ‌هایی می‌پوشیدند و موارد دیگر کشف می‌کنند. سال گذشته پر از اکتشافات وسوسه‌انگیز دایناسورها بود، بنابراین فهرست کوتاهی از شگفت‌انگیزترین و تأثیرگذارترین یافته‌های سال 2023 را گردآوری کرده‌ایم.

1. پستانداران با دایناسورها مبارزه کردند

پستانداران آن‌طور که اغلب به آن‌ها گفته می‌شود، بیگانگان مهربان دنیای مزوزوئیک نبودند. ژوئیه گذشته، دیرینه شناسان فسیلی خیره کننده از یک پستاندار کرتاسه به اندازه گربه را توصیف کردند. رپنوماموسظاهرا گاز گرفتن در دنده ها بر پسیتاکوزاروس، دایناسور شاخدار به اندازه سگ. محققان نمی‌دانند که چرا پستاندار و دایناسور هنگام مرگ با هم درگیر شدند، اما استخوان‌های آسیب‌دیده دایناسور نشان می‌دهد که این جانور نیش بسیار قوی داشت و از رویارویی با خزنده‌ای چند برابر بزرگترش خجالت نمی‌کشید.

2. برخی از دایناسورها تخم های شگفت انگیزی گذاشتند

گاهی دیرینه شناسان به جکپات می رسند. کشف دایناسور کیانلونگ شوهو یکی از این یافته ها است. دایناسور Sauropodomorph – یک گیاه خوار گردن دراز که روی دو پا راه می رفت و از دور به غول های بعدی مانند آپاتوزاروس– نه تنها از استخوان های حیوانات بالغ، بلکه از تخم ها و جنین ها نیز شناخته شده است. تجزیه و تحلیل تخم‌ها، به‌ویژه، نشان داد که آنها چرمی هستند و نشان می‌دهد که اولین تخم‌های دایناسورها دارای پوسته‌های انعطاف‌پذیر مشابهی بوده‌اند.

3. دایناسوری با چنگال های تیز گیاهان را می جوید

ترودون برای دیرینه شناسان کمی سردرد است. این دایناسور که در ابتدا به نام دندان نامگذاری شده بود، در طول سال ها نیاز به مقایسه و بحث های زیادی داشت تا بفهمد این حیوان حتی شبیه چه چیزی است. حالا ما این را می دانیم ترودون او به نوعی لاغر به نظر می رسید Velociraptor، اما با دندان های بزرگ و غیر معمول. اینکه چرا دایناسور چنین هلیکوپترهای عجیبی داشت یک راز بود. دانشمندان به آثار ژئوشیمیایی حفظ شده در استخوان های دایناسور، جانشین منابع مختلف غذایی، نگاه کردند و دریافتند که ترودون آنها گرسنه سبزیجات و همچنین طعمه های کوچک بودند. با اينكه ترودون این دایناسور دارای دندان‌های تیز و ناخن‌های تیز برای خنجر زدن به مارمولک‌ها، پستانداران و سایر نیش‌ها بود، به نظر می‌رسد این دایناسور اغلب به گیاهان علاقه داشت و بیشتر شکار را به اقوام تیز‌دندان واگذار می‌کرد.

4. دایناسورهای غول پیکر بارها و بارها تکامل می یابند

ما اغلب از اندازه غول پیکر بسیاری از دایناسورها، به خصوص ساروپودهای گیاهخوار و گردن دراز مانند پاتاگوتیتان و آرژانتینوساروس. اما دایناسورها یک بار بزرگ نمی شوند و همینطور می مانند. تجزیه و تحلیل 250 گونه سوروپود در ماه می منتشر شد دریافتند که اعضای واقعاً غول پیکر این گروه از دایناسورها در طول صد میلیون سال حداقل 36 بار به اندازه های برتر تکامل یافته اند. این کشف نشان می‌دهد که ممکن است مسیرهای تکاملی مختلفی در زیستگاه‌های مختلف برای توسعه اندازه‌های غول‌پیکر وجود داشته باشد و ساروپودهای فوق‌العاده به طور مداوم در حال اختراع مجدد نحوه زندگی بزرگ هستند.

5. تیرانوسوروس برای آخرین وعده غذایی خود از دایناسورهای دیگر خورد

تعیین اینکه واقعاً چه چیزی در منوی دایناسورها وجود دارد، کار دشواری است، اما گاهی دیرینه شناسان خوش شانس هستند. دیرینه شناسان در آلبرتا اسکلت کودک خردسالی را کشف کردند که به خوبی حفظ شده بود گورگوساروس، یا یک تیرانوزور شیک که حدود 75 میلیون سال پیش در این منطقه زندگی می کرد. اگر بقایای تکه تکه شده دو دایناسور کوچکتر طوطی مانندی که در یک زیستگاه زندگی می کردند، در داخل حفره بدن دایناسور قرار داشت. این نه تنها بینشی در مورد انتخاب طعمه تیرانوزورهای جوان ارائه می دهد، بلکه ماهیت بقایای بقایای آن همچنین نشان می دهد که تیرانوزاروس در درجه اول پاهای عقب لاشه ها را می خورد – انتخابی که با توجه به حجم زیادی از ماهیچه دایناسورها در اطراف آنها منطقی است. ران و دم خودت طبل را رد کنید.

6. این وکیل دایناسورهای ماکت را نابود کرد

شاید یکی از بزرگترین موزه های دایناسورها در تمام دوران بوده باشد. در اواخر قرن نوزدهم، یک موزه باشکوه پالئوزوئیک که کپی‌هایی در اندازه واقعی از دایناسورها و دیگر موجودات ماقبل تاریخ را به نمایش می‌گذارد برای پارک مرکزی در اواخر قرن نوزدهم برنامه‌ریزی شد، اما مدل‌های زیبایی که ساخته شده بودند در سال 1871 تخریب و در جایی در پارک دفن شدند. داستان سنتی این است که سیاستمدار فاسد ویلیام “رئیس” توید مسئول از بین بردن دایناسورها بود، اما روزنامه از ژوئن مظنون دیگری را شناسایی کرد. مطالعه می گوید، وکیل هنری هیلتون، “شرور واقعی” است. او دستور تخریب مدل ها را می دهد زیرا موزه پالئوزوئیک لغو می شود. هیئت نظارت بر پروژه‌های پارک مرکزی نگران رقابت با موزه تاریخ طبیعی آمریکا در مجاورت بود، زیرا هر دو برای جذب بازدیدکنندگان بر نمایشگاه‌های چشمگیر ماقبل تاریخ تکیه می‌کردند. با توجه به شهرت هیلتون برای خلاص شدن از شر اشیایی که او آن را مفید نمی‌دانست، مجسمه‌های دایناسور احتمالاً به‌عنوان یک امر طبیعی و نه یک اقدام خرابکارانه از بین رفته‌اند.

7. محققان یک دینو جدید جنوبی کشف کردند

دیرینه شناسان هنوز چیزهای زیادی در مورد چگونگی تکامل دایناسورها در نیمکره جنوبی دارند. در واقع، همین ماه ژوئن، کارشناسان یک دایناسور جدید با منقار بیل را نام بردند که بسیار بیشتر از حد انتظار زنده ماند. کپی شده گونکوکن پرسیددایناسور از نظر ظاهری شبیه هادروسورهایی مانند دایناسورهای معروف است ادمونتوزاروس. بیشتر گونکوکن با اجداد هادروسورها بیشتر مرتبط بود و ظاهری مشابه داشت. اجداد گونکوکن احتمالاً از آمریکای شمالی باستان تا شیلی کرتاسه گسترش یافته و در کنار هادروسارها در منطقه ای شبیه به ادمونتوزاروس هرگز نمی رسد

8. گرد و غبار حاصل از برخورد سیارک سال ها جابجا شد

دوره کرتاسه با برخورد یک سیارک به عرض شش مایل به پایان رسید که تأثیرات آن حدود 75 درصد از حیات روی زمین را از بین برد. بقایای این برخورد یک پالس مادون قرمز ایجاد کرد که عملاً سیاره را در روز اول پس از برخورد سرخ کرد، اما اثرات این برخورد بسیار طولانی تر ماند. مطالعه ای که اکتبر امسال منتشر شد دریافتند که گرد و غبار سیلیکات ایجاد شده در اثر این ضربه حدود 15 سال باقی مانده است، فتوسنتز را مهار می کند و به خنک شدن کمک می کند. اگرچه علت انقراض به خوبی شناخته شده است، دیرینه شناسان هنوز در حال کشف جزئیات جدیدی در مورد چگونگی وقوع پنجمین انقراض دسته جمعی زمین هستند.

9. این گونه گردن بسیار بلندی داشت

Mamenchisaurus sinocanadorum یکی از بلندترین گردن های تمام دوران را داشت. فسیل های این دایناسور گیاهخوار، در مارس امسال توسط کارشناسان مورد ارزیابی مجدد قرار گرفت، نشان می دهد که دایناسور ژوراسیک دارای گردنی بیش از 45 فوت بوده است – مشابه طول گردن بزرگترین دایناسورهای تمام دوران. علاوه بر این، این مطالعه نشان داد که استخوان‌های آتل‌مانندی که از مهره‌های گردن بیرون زده‌اند، به نام دنده‌های گردنی، به ثبات گردن دایناسور کمک کرده و همزمان با حفره‌های هوای در حال رشد در استخوان‌های گردن دایناسور تکامل یافته‌اند. ثبات ارائه شده توسط این تکیه گاه های استخوانی در گردن به دایناسورهای گردن دراز اجازه می دهد تا مهره های گردنی سبک تر و شکننده تر ایجاد کنند و این امکان را برای دارندگان رکورد گردن دراز مانند مامنچیزاروس تکامل یافته است.

10. دایناسورها لب هایی برای لیسیدن داشتند

برای چندین دهه، دایناسورهای گوشتخوار به این نماد علاقه نشان داده اند تی رکس با دندان های تیز بیرون زده از لبخندهای پوسته پوسته آنها به تصویر کشیده شدند. اما تحقیق کنید اسفند امسال منتشر شد نشان می دهد که مارمولک ظالم و بسیاری از دایناسورهای دیگر دندان هایی داشتند که با لب های گوشتی پنهان شده بودند که بی شباهت به آنهایی بود که در مارمولک های امروزی دیده می شود. بر اساس جزئیات دندان‌ها و استخوان‌های فک دایناسور، محققان استدلال می‌کنند که لب‌ها از دندان‌ها محافظت می‌کردند و به جلوگیری از خشک شدن آن‌ها در اثر قرار گرفتن در معرض آن کمک می‌کردند – در حالی که به هیچ وجه مانع از قدرت بدنام گاز گرفتن نمی‌شد. تی رکس.

تصویر بالا: تصویر توسط امیلی لانکیویچ / bryan… از تایپه، تایوان از طریق Wikimedia Commons تحت CC By-SA 2.0 / ویلیام اروین سلرز، لی مارگتس، رودولفو آنیبال کوریا، فیلیپ لارس منینگ از طریق ویکی‌مدیا کامانز تحت CC By 2.5 / مارک گارلیک از طریق گتی ایماژ

تصویر کلاچ تخم مرغ: F. Han، Y. Yu، S. Zhang، R. Zeng، X. Wang، H. Cai، T. Wu، Y. Wen، S. Cai، C. Li، R. Wu، Q. Zhao & X. Xu – فسیل‌های استثنایی ژوراسیک اولیه با تخم‌های چرمی، از طریق Wikimedia Commons تحت CC By-SA 4.0، بیولوژی تولید مثل دایناسورها را روشن می‌کنند.