جسم عجیبی که بین زحل و اورانوس به دام افتاده است، در برابر چشمان ما دگرگون می شود


جسم عجیبی که گاهی به اندازه خورشید به خورشید نزدیک می شود زحلو در مواقع دیگر تا آنجا عقب نشینی می کند اورانوسکشف شد که یک دیسک تبدیل گرد و غبار در اطراف خود دارد که تغییر شکل می دهد و حتی می تواند حلقه ها را تقلید کند.
سیاره کوچک 2060 Chiron همان چیزی است که به عنوان قنطورس شناخته می شود، که یک جرم دنباله دار گرفته شده است که به اطراف سفر می کند. خورشید در مدارهای دایره ای بین مشتری و نپتون. کایرون تنها 218 کیلومتر (135 مایل) عرض دارد و گهگاه طغیان های دنباله دار مانندی دارد. با این حال، تا به امروز هیچ فضاپیما از قنطورس بازدید نکرده است.
در سال 2011، Chiron از مقابل یک ستاره کمنور از دید ما عبور کرد زمین. چنین رویدادهایی را “غیبت های ستاره ای” می نامند و بر اساس اینکه چگونه جسمی مانند Chiron نور ستاره را مسدود می کند، شکل و اندازه جسم پنهان را می توان با کسر تعیین کرد. در طول غیبت سال 2011، مشاهده شد که نور ستاره اندکی کم شد – دو بار قبل از اینکه خود Chiron ستاره را پنهان کند و دو بار دیگر پس از عبور Chiron از کنار ستاره. این مشاهدات به این صورت تفسیر می شود که Chiron دارای یک سیستم حلقه دوگانه از غبار است.
متصل: “دنباله دار شیطان” به اندازه یک شهر که به سمت زمین حرکت می کند، پس از فوران آتشفشانی عظیم سبز می شود
Chiron سپس ستاره دیگری را در 28 نوامبر 2018 پنهان کرد، در رویدادی که به سود آماندا سیکافوس، دانشمند ارشد موسسه علوم سیاره ای در توسان، آریزونا بود. از آنجایی که سایه Chiron توسط ستاره بسیار کوچک است، تنها از یک منطقه باریک از زمین عبور می کند و آفریقای جنوبی را قطع می کند. بنابراین Sickafoose تیمی را رهبری کرد که از تلسکوپ 1.9 متری (6.2 فوت) در رصدخانه نجوم آفریقای جنوبی در ساترلند آفریقای جنوبی برای مشاهده غیبت استفاده کردند.
نتایج آنها که دقیقاً پنج سال بعد منتشر شد، داستان کمی متفاوت را برای سال 2011 بیان می کند.
سیکافوس گفت: “ما در نور ستارگان فرورفتیم زیرا توسط هسته Chiron و همچنین توسط موادی که در فاصله 300 تا 400 کیلومتری در دو طرف قرار داشتند مسدود شده بود.” بیانیه.
به طور خاص، با حرکت Chiron بر فراز ستاره، تیم Sickafoose افت نور ستارگان تولید شده توسط مواد غبارآلود را در شعاع های 352، 344، و 316 کیلومتری (تقریباً 219، 214 و 196 مایلی) از مرکز Chiron مشاهده کردند. به عبارت دیگر، بین 100 تا 130 کیلومتر (60 تا 80 مایل) بالاتر از سطح قنطورس قرار داشت. پس از دور شدن Chiron از ستاره، دانشمندان شاهد دو فرورفتگی دیگر در فاصله 357 و 364 کیلومتری (221 و 226 مایلی) از مرکز Chiron بودند.
اگر کایرون فقط دو حلقه ثابت داشت، انتظار میرفت فقط دو جفت فرورفتگی متقارن در نور در دو طرف شیرون داشت. فرورفتن سوم غیرعادی در یک طرف قنطورس گواه بر این است که وضعیت چندان روشن نیست. علاوه بر این، به نظر می رسد افت های ناشی از مواد مرموز ده ها کیلومتر از محل حلقه های اندازه گیری شده در سال 2011 رخ داده است (اگرچه آنها در محدوده خطای مشاهدات سال 2011 قرار دارند). با این حال، میزان افت نور ستارگان ناشی از این ماده نیز متفاوت است.
“موقعیت ها و مقدار موادی که در اطراف Chiron پیدا شده است به اندازه کافی با مشاهدات قبلی متفاوت است که نشان می دهد هیچ سیستم حلقه پایدار سیکافوس گفت.
اختفای دیگری از ستارگان توسط Chiron در 15 دسامبر 2022 در رصدخانه نجومی Kotamiya در مصر توسط تیمی به سرپرستی خوزه لوئیس اورتیز از Instituto de Astrofísica de Andalucía در اسپانیا مشاهده شد. آنها دریافتند مواد اطراف Chiron دوباره تغییر کرده بود و سه ساختار متقارن را در دو طرف Chiron آشکار کرد. دو تا از این ویژگی ها باریک و یکی پهن است و به نظر می رسد که با هم یک دیسک پهن به قطر 580 کیلومتر (360 مایل) تشکیل می دهند.
منشا و ترکیب این ماده در اطراف Chiron ناشناخته باقی مانده است، اگرچه به احتمال زیاد از خود Chiron آمده است که احتمالاً در سال منفجر شده است. فضا از انفجارهای دنباله دار مانند آنچه در تابستان 2021 مشاهده شد، زمانی که کایرون 0.6 قدر درخشان شد. برای زمینه، یک جسم قدر 0 100 برابر روشن تر از یک جسم قدر 5 در این سیستم درخشندگی است. قنطورس دیگری به پهنای 250 کیلومتر (160 مایل) 10199 Chariklo نیز قبلاً نشان داده شده بود که در خلال اختفای ستارهای در سال 2013 دارای حلقههایی است و در طی اختفای ستارهای دیگری که توسط ستارهای مشاهده شد تأیید شد. تلسکوپ فضایی جیمز وب در 18 اکتبر 2022، JWST حتی یخ آب را در Chariklo شناسایی کرد. با این حال، اکتشافات در Chiron ماهیت سازه های اطراف Chariklo را نیز زیر سوال می برد.
غیبت های غش ستاره ها از Chiron کاملاً منظم رخ می دهد، و مشاهدات آینده اکنون با چالش توضیح آنچه در اطراف دوردست می گذرد، ظاهراً قنطورس را تغییر می دهد.
نتایج در 28 نوامبر منتشر شد مجله علوم سیاره ای.
در ابتدا منتشر شد Space.com.




