دانشمندان پنج نوع بیولوژیکی مختلف را شناسایی کرده اند آلزایمر بیماری که به نظر می رسد در نحوه تأثیر آنها بر مغز و نحوه پاسخ بالقوه آنها به درمان متفاوت است.
تیم تحقیقاتی بین‌المللی که پروتئین‌های مایع مغزی نخاعی 606 نفر را تجزیه و تحلیل کرد، می‌گوید این بدان معناست که داروهای قبلاً آزمایش شده ممکن است به طور کاذب بی اثر و یا فقط تا حدی مؤثر به نظر برسد.
کشف آنها می تواند منجر به درمان های شخصی تر شود یا موارد احتیاط برای این زیرگروه ها همچنین امیدی به تشخیص و مداخله زودهنگام می دهد برای به تاخیر انداختن شروع علائم بیماری آلزایمر (AD).
“با توجه به الگوهای فرآیند مولکولی متمایز و پروفایل های خطر ژنتیکی AD، این احتمال وجود دارد که زیرگروه های AD به درمان های خاصی نیاز داشته باشند.” نوشتن بتی تایمز، متخصص مغز و اعصاب از مرکز آلزایمر آمستردام و همکارانش.
بیماری آلزایمر – یک اختلال عصبی که میلیون ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد – با تجمع آمیلوئید و پروتئین های تاو در مغزمنجر به از دست دادن تدریجی حافظه و زوال شناختی می شود.
علاوه بر تجمع پروتئین های آمیلوئید و تاو ما می دانیم که توده ها و گره ها را در بافت مغز تشکیل می دهند سایر فرآیندهای بیولوژیکی در سایر بافت ها درگیر هستند. با استفاده از فناوری به روز، محققان توانستند اجزای حیاتی این فرآیندهای دیگر را به دقت اندازه گیری کنند.
تایمز و تیمش استفاده کردند پروتئومیکس طیف سنجی جرمی برای تجزیه و تحلیل مایع مغزی نخاعی از 419 فرد مبتلا به آلزایمر و 187 فرد کنترل، به دنبال تفاوت در سطوح پروتئین. این منجر به انتخاب 1058 پروتئین مرتبط با بیماری آلزایمر برای تجزیه و تحلیل شد.
محققان توانستند پنج زیرگروه بیولوژیکی متمایز از این بیماری را شناسایی کنند که با تغییراتی مانند هیپرپلاستیسیته، فعال شدن سیستم ایمنی، اختلال در تنظیم RNA، اختلال عملکرد شبکه مشیمیه و آسیب سد خونی مغزی مشخص می شوند. هر یک از تغییرات با تغییرات خاص در خوشه های پروتئین مرتبط با التهاب، رشد سلول های عصبی و سایر فرآیندهای بیولوژیکی مشخص می شود.
«سه نوع فرعی ما را خلاصه کردند قبلاً سه زیرگروه شناسایی شده بود (هیپرپلاستیسیته، فعال سازی ذاتی ایمنی، و اختلال در عملکرد سد خونی مغزی)،” تیمز و تیم توضیح.
علاوه بر این، ما دو زیرگروه دیگر AD را شناسایی کردیم: یکی با اختلال در تنظیم RNA و دیگری با شبکه مشیمیه اختلال عملکرد.”
شناسایی نشانگرهای زیستی هر گونه می تواند به ما کمک کند تشخیص زودهنگام آلزایمرچه زمانی مداخله موثرترین است.
محققان همچنین به این موضوع نگاه کردند تشدید مغناطیسی ( ام آر آی) زیر مجموعه ای از 503 شرکت کننده را اسکن کرد تا زیرگروه ها را با فردی مقایسه کند تفاوت حجم در نواحی خاصی از مغز
این تیم تحقیقاتی می‌گوید: «زیرگروه‌ها دارای پروفایل‌های خطر ژنتیکی متفاوتی هستند نوشتن، وی افزود که آنها “همچنین در نتایج بالینی، زمان بقا و الگوهای آناتومیک آتروفی مغز متفاوت هستند.”
به نظر می رسد که هیپرپلاستیسیته شامل یک پاسخ رشد بیش از حد سلولی است که منجر به تجمع آمیلوئید و پروتئین تاو می شود.
که در مصونیت ذاتی با فعال شدن، سیستم ایمنی افزایش می یابد و بیش از حد به بافت سالم مغز حمله می کند.
اختلال در تنظیم RNA شامل تغییراتی در انتقال پروتئین ها در امتداد آکسون ها است که به سلول های عصبی اجازه می دهد تا به درستی عمل کنند.
شبکه کوروئید اختلال عملکرد سیستم بطنی مغز را تحت تاثیر قرار می دهد که به تولید مایع مغزی نخاعی و انتقال مواد مغذی به مغز کمک می کند.
اختلال در سد خونی مغزی ضعیف می شود سدی که از مغز محافظت می کند، اجازه می دهد تا مولکول های آسیب رسان نفوذ کنند. برخلاف هیپرپلاستیسیته، این زیرگروه با رشد کند سلول های عصبی و تولید کم آمیلوئید مشخص می شود.
این ممکن است به این معنی باشد که برخی از داروها فقط برای یک نوع آلزایمر موثر هستند. داروهایی که آمیلوئید را هدف قرار می دهندبه عنوان مثال، ممکن است یک نوع فرعی را با افزایش تولید آمیلوئید درمان کند، اما به طور بالقوه به یک زیرگروه با کاهش تولید آسیب برساند.
نویسندگان “عوارض جانبی ناشی از درمان های خاص ممکن است به نوع فرعی آن نیز بستگی داشته باشد.” من می گویم. «به عنوان مثال، در حالی که آنتی بادی ها این افراد می توانند راحت تر از سد خونی مغزی در زیرگروه 5 عبور کنند، این افراد ممکن است در معرض افزایش خطر خونریزی مغزی باشند که می تواند در پادتن رفتار.”
آلزایمر به طور سنتی توسط برخی به عنوان یک بیماری جداگانه در نظر گرفته می شود تغییرات در علائم و پیشرفت. با اينكه تحقیقات گستردههیچ درمانی وجود ندارد و درمان های فعلی فقط مدیریت علائم محدود را ارائه می دهد.
برای تایید این یافته های جدید و بررسی اینکه آیا انواع مختلف به داروها پاسخ متفاوتی می دهند، به مطالعات بیشتری نیاز است.
با این حال، این یک گام هیجان انگیز به جلو است مبارزه مداوم با بیماری آلزایمرو هر کشفی مثل این ما را به یافتن درمان نزدیکتر می کند.
این مطالعه در منتشر شد پیری طبیعت.
