در تانزانیا، مبارزه با ماهیگیری انفجاری در حال تشدید است

نسخه اصلی مقاله

هنگامی که یک جت آب ناگهان به سمت آسمان حرکت می کند، خورشید بر روی آب های مواج ملایم تانزانیا می تابد. موج انفجار به داخل سرازیر می شود و مرجان ظریف زیر را در هم می شکند. ماهیانی که مشغول چرا یا چرت زدن بوده اند، در اثر عبور پالس فشار مبهوت به اطراف پرت می شوند. توری از بالا پایین می آید و آنها را جمع می کند. بیشتر مردم در مورد تیراندازی به ماهی در بشکه شنیده اند. در اینجا معادل واقعی است: ماهیگیری انفجاری.

کندی اوسوکا، بوم‌شناس شیلات در دانشگاه لیورپول در انگلستان می‌گوید که ماهیگیری انفجاری که به‌عنوان ماهیگیری با بمب یا ماهیگیری دینامیت نیز شناخته می‌شود، یک مشکل حیاتی در تانزانیا است. اوسوکا هفت سال را صرف مطالعه صخره‌های مرجانی تانزانیا کرده است که در اثر صید انفجاری به آوار تبدیل شده‌اند. اوسوکا می‌گوید: برای کسانی که نگران زیستگاه‌های دریایی، ماهیگیری یا صنعت گردشگری کشور هستند، “توقف صید انفجاری از اهمیت بالایی برخوردار است.”

از زمان اختراع آن در اواخر دهه 1800، ماهیگیران فراتر از آن آسیای جنوب شرقی، آفریقا، اروپا و آمریکای جنوبی از تکنیک تخریب استفاده کرده اند. در بسیاری از نقاط کاهش یافته است، اما در سال های اخیر صید انفجاری یک مشکل خاص باقی مانده است مالزی، اندونزی، تانزانیاو فیلیپین.

ماهیگیری انفجاری برای اولین بار در دهه 1960 وارد تانزانیا شد. انفجار در دهه های 1980 و 1990 به طور چشمگیری افزایش یافت و در سال 2010 به اوج خود رسید و تخمین زده می شود که 50000 تا 70000 انفجار در سال باشد. شیوع آن به دلیل در دسترس بودن و در دسترس بودن مواد منفجره تجارت غیرقانونی است که معمولاً از صنایع معدنی و ساختمانی منشاء می گیرد.

ماهیگیری انفجاری به این دلیل محبوب شد که به ماهیگیران امکان صید بزرگ را نسبتاً آسان می داد – البته با خطر قابل توجهی. با گذشت زمان، با گذشت زمان، همانطور که انفجارهای متوالی صخره‌ها را از هم پاشیدند، بازیابی زندگی سخت‌تر و سخت‌تر شد.

ابتکارات اجرایی گسترده دولت در حدود سال 2000 و دوباره در حدود سال 2020 منجر به آرامش در انفجار شد. اما ماهیگیری انفجاری دوباره در حال افزایش است.

جیسون روبنس، متخصص مستقل شیلات و حفاظت از دریا که بیش از 25 سال در تانزانیا کار کرده است، می گوید: «وقتی ماهیگیری انفجاری شروع به بهبود می کند، تجربه گذشته نشان می دهد که بسیار سریع افزایش می یابد. روبنس زمانی را صرف مستندسازی تاریخچه ماهیگیری انفجاری در کشور کرده است. او می‌گوید: «در حال حاضر ما به ابتدای یک رشد صعودی بازگشته‌ایم.

برای عقب راندن، دولت تانزانیا با اعضای جامعه، سازمان‌های غیردولتی، آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده و بخش خصوصی برای راه‌اندازی ۲۵ میلیون دلار مشارکت می‌کند. پروژه احترام به اقیانوس توسط هشیمو بهاری. در سال 2022. هدف این تلاش پنج ساله تقویت شبکه مناطق حفاظت شده دریایی تانزانیا، رسیدگی به انعطاف پذیری آب و هوا و مبارزه با صید بی رویه و اقدامات غیرقانونی است.

مرورگر شما از عنصر ویدیو پشتیبانی نمی کند.

ماهیگیری انفجاری، همچنین به عنوان ماهیگیری با دینامیت یا ماهیگیری با بمب شناخته می شود، به نظر می رسد: استفاده از مواد منفجره برای ماهیگیری. این تکنیک مخرب در اکثر کشورها ممنوع است، اما استفاده از آن همچنان به اکوسیستم های دریایی و ذخایر سالم ماهی آسیب می رساند. ویدیو توسط جیسون روبنز

با این حال، توقف ماهیگیری انفجاری پیچیده است. روبنس می گوید که ماهیگیران می دانند که قانون را زیر پا می گذارند، بنابراین موضوع آموزش نیست. متخلفان می توانند با خنثی کردن مواد منفجره خود از دستگیری خودداری کنند و فساد جزئی می تواند تلاش های اجرای قانون را تضعیف کند و اعضای جامعه را از صحبت کردن بترسند. حتی تشخیص میوه های ماهیگیری انفجاری – ماهی – ممکن است دشوار باشد. هنگامی که ماهی منجمد می شود، تشخیص نحوه صید آن دشوار است، بنابراین شواهد در زنجیره تامین ناپدید می شوند.

اکثریت جامعه نمی خواهند ماهیگیری انفجاری را ببینند. آنها به خوبی می‌دانند که برای محیط‌زیست دریایی، برای ماهیگیری و معیشت آنها مضر است.» روبنس می‌گوید. او می‌گوید: «اما آن‌ها از یک اقلیت آنقدر می‌ترسند که نمی‌توانند آن را تحمل کنند.

بنابراین، کلید رویکرد دولت، ایجاد اختلال در دسترسی به مواد منفجره است. محدود کردن عرضه مواد منفجره و چاشنی‌ها روشی است که تانزانیا در آخرین باری که انجام شد با ماهیگیری انفجاری مقابله کرد. کنترل‌های شدیدتر بر مواد منفجره و زندان‌های سنگین برای نگهداری غیرمجاز نیز بخشی از چگونگی کشورهای همسایه است. کنیا و موزامبیکبا همین مشکل برخورد کرده اند.

روبنس می‌گوید که علاوه بر محدود کردن دسترسی به مواد منفجره، پروژه‌هایی مانند هشیمو بهاری می‌توانند با حمایت از نظارت بهتر بر فعالیت‌های ماهیگیری انفجاری کمک کنند تا دولت بتواند مکان وقوع آن و چگونگی تغییر نرخ‌ها در طول زمان، آب و هوا را پیگیری کند. این اطلاعات حیاتی برای برنامه ریزی عملیات آینده است.

روبنس می‌گوید: «در پایان روز، این دولت است که می‌تواند ماهیگیری انفجاری را متوقف کند و خواهد کرد. من معتقدم که به زودی دوباره تحت کنترل قرار خواهد گرفت.»