تازه های علمی

درباره یافته ها – ماده ای که در محصولات خانگی و لوازم آرایشی رایج یافت می شود می تواند اپی ژنتیک سلول ها را تغییر دهد


اپی ژنتیک نوکلئوزوم

تحقیقات جدید خطرات فرمالدئید، یک ماده شیمیایی گسترده، بر اپی ژنتیک را برجسته می کند. این فرآیندهای کلیدی کنترل فعالیت ژن را مختل می کند و به طور بالقوه منجر به سرطان و سایر بیماری ها می شود. این تحقیق همچنین بر نیاز به سیاست‌های سخت‌گیرانه‌تر برای محدود کردن قرار گرفتن در معرض فرمالدئید، با توجه به شیوع آن در بسیاری از صنایع و منابع در محیط، تاکید می‌کند.

اپی ژنتیک شامل فرآیندهای شیمیایی است که فعالیت ژن را تنظیم می کند و به سلول ها، بافت ها و اندام های ما اجازه می دهد تا با تغییرات محیط سازگار شوند. با این حال، این مزیت تطبیقی ​​یک طرف دیگر نیز دارد: تنظیم اپی ژنتیکی نسبت به توالی ژنتیکی نسبتاً پایدار آسیب پذیرتر در معرض اختلال توسط سموم است. DNA.

مقاله ای که اخیراً در علوم پایه با همکاری گروه های دکتر مانل استلر، مدیر موسسه تحقیقات لوسمی جوزپ کارراس (IJC-CERCA)، استاد پژوهشی ICREA و رئیس گروه ژنتیک در دانشگاه بارسلونا، و دکتر لوکاس پونتل، همکار Ramón y Cajal، همچنین از مؤسسه Josep Carreras، نشان داد که ماده ای به نام فرمالدئید، که معمولا در محصولات مختلف خانگی و لوازم آرایشی، در هوای آلوده وجود دارد و به طور گسترده در ساخت و ساز استفاده می شود، یک اصلاح کننده قوی الگوهای اپی ژنتیکی طبیعی است.

این نشریه توسط دکتر کریستوفر جی. چانگ از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در ایالات متحده، که گروه تحقیقاتی او پیشگام مطالعه اثرات محصولات شیمیایی مختلف بر متابولیسم سلولی بود. این مطالعه بر روی بررسی اثرات غلظت بالای فرمالدئید در بدن متمرکز شد، ماده ای که قبلاً با افزایش خطر ابتلا به سرطان (تومورهای نازوفارنکس و لوسمی)، انحطاط کبد به دلیل کبد چرب (استئاتوز) و آسم مرتبط است.

لوکاس پونتل، مانل استلر و کارلوس گارسیا پریتو

محققان لوکاس پونتل، مانل استلر و کارلوس گارسیا-پریتو از مؤسسه تحقیقاتی لوسمی جوزپ کارراس در این مطالعه مشارکت داشتند. اعتبار: موسسه تحقیقات لوسمی جوزپ کارراس

دکتر استلر خاطرنشان می کند که این موضوع به این دلیل است که “فرمالدئید عمدتاً در طول تنفس وارد بدن ما می شود و از آنجا که در یک محیط آبی به خوبی حل می شود، در نهایت به تمام سلول های بدن ما می رسد.”

فراگیر بودن فرمالدئید و خطرات سلامتی

دکتر استلر گفت: “این ماده به ویژه در محصولات مختلف مورد استفاده در ساخت و ساز، تولید مبلمان، صنعت نساجی و برخی از محصولات مو متمرکز است.”

دکتر پونتل با اشاره به این که “فرمالدئید نه تنها یک خطر زیست محیطی قابل توجه است که معمولاً در دودهای آلوده یافت می شود، بلکه می تواند در بدن ما از طریق متابولیسم مواد غذایی رایج مانند مواد غذایی تولید شود، بر این دیدگاه تاکید می کند. شیرین کننده آسپارتام علاوه بر این، سلول های ما دائماً فرمالدئید تولید می کنند، یک جهش زا شناخته شده که می تواند منجر به سرطان شود.

اثرات اپی ژنتیکی فرمالدئید

دکتر استلر بیان می‌کند که «ما دریافتیم که فرمالدئید یک مهارکننده پروتئین MAT1A است که تولیدکننده اصلی S-adenosyl-L-methionine (SAM) است و این مولکول اخیر اهداکننده جهانی است. از گروه شیمیایی “متیل” که فعالیت اپی ژنتیکی را تنظیم می کند. به طور خاص، ما دریافتیم که قرار گرفتن در معرض فرمالدئید باعث کاهش محتوای SAM و از بین رفتن متیلاسیون هیستون ها می شود، پروتئین هایی که DNA ما را بسته بندی می کنند و عملکرد هزاران ژن را کنترل می کنند.

به طور کلی، این کار جنبه نگران‌کننده‌تری از سمیت فرمالدئید را نشان می‌دهد. دکتر پونتل آن را اینطور خلاصه می کند: “ما کشف کردیم که فرمالدئید توانایی تغییر چشم انداز اپی ژنتیکی سلول های ما را دارد، که ممکن است به خواص سرطان زایی مستند فرمالدئید کمک کند.”

تغییرات اپی ژنتیک ناشی از عامل سمی ممکن است به طور مستقیم در منشاء بیماری های ذکر شده، فراتر از خواص جهش زایی شناخته شده آنها نقش داشته باشد. در همین راستا، دکتر استلر اطلاع داد که «مقامات بهداشتی بین‌المللی در حال حاضر استفاده از فرمالدئید را تا حد امکان محدود کرده‌اند، اما هنوز زمینه‌های کاری وجود دارد که سطوح بالایی از آن استفاده می‌شود، مانند تولید رزین، تولید پلاستیک، ریخته گری صنعتی یا صنایع آرایشی و بهداشتی. علاوه بر این، از احتراق بنزین خودروها و در دود تنباکو نیز سرچشمه می‌گیرد، به همین دلیل است که سیاست‌های زیست‌محیطی و بهداشتی با هدف کاهش قرار گرفتن در معرض مواد مشخص‌شده باید ترویج شوند.

مرجع: “Formaldehyde regulates S-adenosylmethionine biosynthesis and one-carbon metabolism” توسط Vanha N. Pham, Kevin J. Bruemmer, Joel DW Toh, Eva J. Ge, Logan Tenney, Carl C. Ward, Felix A. Dingler, Christopher L. میلینگتون، کارلوس آ. گارسیا-پریتو، میا کی. پولوس-هولمز، نیکلاس تی. اینگولیا، لوکاس بی. پونتل، مانل استلر، کتان جی. پاتل، دانیل کی. نومورا، و کریستوفر جی. چانگ، 3 نوامبر 2023، علوم پایه.
DOI: 10.1126/science.abp9201





Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا