گوژپشت ها به این مکان بازگشتند که توسط صید نهنگ نابود شدند | علوم پایه

در نوامبر 1904، کاشف نروژی کارل آنتون لارسن در جنوب جورجیا فرود آمد. این دومین بازدید او از این جزیره دورافتاده بود، در حدود 1100 مایلی شرق نوک آمریکای جنوبی، جایی که آبهای اقیانوس اطلس جنوبی دارای تعداد زیادی نهنگ بود – و او با یک کشتی شکار نهنگ و خدمه برای صید آنها بازگشت.

تنها چند هفته پس از ایجاد کمپ در خلیج کامبرلند، یک آبدره عمیق و دو طرفه در جزیره صخره ای، مردان لارسن اولین خود را کشتند. قوز دار. نهنگ های زیادی در خلیج به جستجوی غذا می پرداختند که ملوانان نیازی به بیرون رفتن در اقیانوس باز نداشتند. تا اواسط آوریل 1905، آنها 91 نهنگ را کشتند – 67 تای آنها کوهاندار بودند.

آنچه در پی آمد شوم و سریع بود. جورجیا جنوبی به کانون شکار نهنگ تبدیل شد. در عرض 12 سال، نهنگ‌ها مستقر در جزیره 24000 قوز را کشتند. جنیفر جکسون، بوم‌شناس دریایی و زیست‌شناس ستاسه‌ها با سازمان بریتانیایی قطب جنوب، می‌گوید: «نهنگ‌ها آنها را کاملاً از بین بردند».

در دهه 1920 گوژپشت ها کمیاب بودند، بنابراین صنعت شروع به هدف قرار دادن آنها کرد فرزند پسر نهنگ ها و فراتر از آن باله و بذر نهنگ ها سرانجام، در سال 1966، شکار نهنگ در جزیره متوقف شد، تا حدی به این دلیل که حیوانات بسیار کمی باقی مانده بودند. برای نزدیک به نیم قرن پس از آن، قوز به ندرت در این منطقه دیده می شد.

اما حدود یک دهه پیش، گوژپشت ها دوباره ظاهر شدند و تعداد آنها همچنان در حال افزایش است. با توجه به الف مطالعه اخیر این گونه به رهبری جکسون تقریباً به سطح قبل از صید نهنگ در خلیج کامبرلند بهبود یافته است. او می‌گوید: «اکنون ما شاهد بهبودی هستیم. “این خیلی هیجان انگیز است.”

طی یک نظرسنجی در ژانویه 2019، جکسون و تیمش 17 قوز در خلیج شمارش کردند – همان تعداد که در اولین ماه سال 1905 در آنجا کشته شدند.

اما کارول، یکی از نویسندگان این مطالعه، بوم‌شناس مولکولی که در دانشگاه اوکلند نیوزلند بر روی نهنگ‌ها مطالعه می‌کند، می‌گوید: «نهنگ‌ها، به‌ویژه گوژپشت‌ها، می‌توانند شاهکارهای بازیابی باورنکردنی انجام دهند. “من فکر می کنم این فقط یک مثال شگفت انگیز از نحوه عملکرد حفاظت است.”

بیشتر گوژپشت‌هایی که در اطراف جورجیا جنوبی تغذیه می‌کنند از سواحل برزیل مهاجرت می‌کنند، جایی که در طول زمستان تولیدمثل می‌کنند. تد چیزمن، زیست‌شناس کالیفرنیایی که در این مطالعه شرکت نداشت، پیشنهاد می‌کند که صید نهنگ ممکن است جمعیت جورجیا جنوبی را به‌طور کامل از بین ببرد، به طوری که هیچ‌کسی باقی نمانده است که این منطقه را به‌عنوان منبع تغذیه اصلی به خاطر بسپارد.

“بنابراین [Cumberland Bay] باید دوباره کشف و مستعمره می شد. این چیزی است که اکنون در حال رخ دادن است.» مطالعه، شناسایی و ردیابی نهنگ ها در سراسر جهان.

اگرچه صید نهنگ مدت هاست در این منطقه به پایان رسیده است، کوهانداران هنوز دلیلی برای ترس از کشتی ها در خلیج کامبرلند دارند. با توجه به بسیاری از گونه های موسیر در آب های جورجیا جنوبی، به علاوه بیش از 80 بازدید از کشتی های دیدنی در تابستان، اعتصاب کشتی ها یک خطر است. اگرچه داده های مربوط به برخوردهای گذشته به راحتی در دسترس نیست، الف مقاله 2021 کارول، جکسون و دیگران تخمین می‌زنند که اگر کشتی‌های تفریحی برای جلوگیری از برخورد اقدامی نکنند، سالانه بیش از 20 کوهان‌دار می‌میرند. چیسمن می‌گوید خوشبختانه، دولت محلی جورجیا جنوبی – یک قلمرو برون‌دریایی بریتانیا – و اپراتورهای تور در حال برداشتن گام‌های مهمی هستند، از جمله تصویب محدودیت سرعت داوطلبانه 19 کیلومتر در ساعت (حدود 12 مایل در ساعت) در بیشتر مناطق. در سال 2024 اجباری خواهد شد

جکسون می گوید: «راه شماره 1 برای کاهش ریسک، کاهش سرعت است. نهنگ‌ها معمولاً می‌توانند از کشتی‌هایی که به کندی حرکت می‌کنند اجتناب کنند، و برخوردهایی که اتفاق می‌افتد کمتر منجر به مرگ می‌شوند. در سال 2020، یک کشتی تحقیقاتی با سرعت تقریبی 18 کیلومتر در ساعت با یک نهنگ برخورد کرد. ناظران سپس حیوان را ردیابی کردند و متوجه شدند که خونریزی ندارد یا آسیب جدی دیده است.

مثل قوز و حتی نهنگ های آبی در اقیانوس اطلس جنوبی، برخی از محققان نگران هستند که کریل کافی برای تغذیه آنها وجود نخواهد داشت. تغییرات اقلیمی به مرور زمان جمعیت بی مهرگان پر کالری را تغییر داده یا کاهش می دهد.

ما باید نظارت و تنظیم کنیم تا جایی که می توانیم به حداقل برسیم [human] الز ورمولن، کارشناس سینه‌پوست در دانشگاه پرتوریا آفریقای جنوبی، که در هیچ یک از این دو مقاله دخالتی نداشت، می‌گوید: فشار بر این گونه‌های در حال بهبودی.

با این حال، در حال حاضر، این معکوس نشان می‌دهد که چگونه با کاهش فشار انسان، ثروت یک گونه به طرز چشمگیری بهبود می‌یابد. چیسمن می‌گوید سبز شدن مجدد جنوب جورجیا به منزله «الهام‌بخش‌ترین داستان زیست‌محیطی در جهان» است.

این مقاله از مجله Hakai، یک نشریه آنلاین برای علم و جامعه در اکوسیستم های ساحلی است. داستان‌های بیشتری مانند این را بخوانید hakaimagazine.com.