خطر می تواند یک مفهوم پیچیده و گیج کننده باشد، به خصوص وقتی صحبت از موقعیت های مرگ یا زندگی مانند سرطان باشد. کشف ژن‌های BRCA1 و BRCA2 در دهه 1990 به بسیاری از زنان این امکان را داد که بدانند در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان سینه هستند. بیش از ده ها نفر دیگر سرطان پستان ژن‌ها از آن زمان شناسایی شده‌اند، اما خطرات مرتبط با آنها به مراتب کمتر قطعی است. تحقیقات انجام شده در کلینیک مایو، شکاف های مهمی را در درک اینکه چگونه این ژن ها زنان را مستعد ابتلا به بیماری می کنند، پر کرده است، به گونه ای که مستقیماً بر مراقبت از بیمار تأثیر می گذارد.
او می گوید: «این واقعاً یک تحقیق نیمکت به بالین است سیدارتا یاداو، دکتریانکولوژیست پزشکی و محقق سرطان سینه. تنها دانستن اینکه شما یکی از این تغییرات ژنتیکی را دارید کافی نیست – ما باید خطر را بدانیم تا بتوانیم آن خطر را کاهش دهیم.
دکتر یداو به عنوان متخصص ژنتیک سرطان فعالیت می کند Fergus Couch، Ph.Dدر شش سال گذشته، برای تعریف خطرات ناشی از به ارث بردن انواع مختلف ژنتیکی. در سال 2021، آنها و نزدیک به 60 محقق دیگر یک مطالعه اساسی منتشر کرد در مجله پزشکی نیوانگلند، که تخمین خطر دقیق تری را برای 28 ژن مختلف سرطان سینه ارائه می دهد.
دکتر کوچ می گوید: «ما مدت زیادی است که درباره این ژن ها می دانیم. “اما هیچ کس تا به حال اطلاعات کافی یا داده های کافی برای گفتن واقعاً در مورد خطرات مرتبط با آنها نداشته است.”
تجمیع داده ها برای ارزیابی ریسکبا
در سال 2016، دکتر کوچ و همکارانش یک مطالعه بزرگ و مبتنی بر جمعیت انجام دادند که بر اساس 17 مطالعه اپیدمیولوژیک تثبیت شده، مانند مطالعه سلامت پرستاران هاروارد و مطالعات پیشگیری از سرطان انجمن سرطان آمریکا، انجام شد. نتیجه کنسرسیوم تخمین‌های خطر سرطان مرتبط با حساسیت (CARRIERS) بود که مجموعه‌ای از نمونه‌ها را از تقریباً 35000 زن مبتلا به سرطان سینه و 35000 زن دیگر بدون سرطان سینه جمع‌آوری کرد.
تجزیه و تحلیل این نمونه ها نشان داد که خطرات مرتبط با جهش برای زنان در جمعیت عمومی کمتر از تخمین های قبلی است که بر اساس جمعیت های پرخطر با سابقه شخصی یا خانوادگی سرطان پستان بود. تحلیل منتشر شده در مطالعه منی NEJMنشان داد که 16 ژن از 28 ژنی که قبلا تصور می شد در سرطان سینه نقش دارند، خطر ابتلا به این بیماری را در زنان افزایش نمی دهند.
او می‌گوید: «اطلاعات غلط زیادی در مورد اینکه کدام ژن می‌تواند یا نمی‌تواند خطر را افزایش دهد، وجود داشت متیو گوتز، Ph.Dانکولوژیست سرطان سینه و مدیر کلینیک مایو اسپور سرطان سینهکه از زمان آغاز به کار آن در سال 2005، تحقیقات در این زمینه را تامین مالی کرده است اختلاف نظریا برنامه تخصصی برای تعالی علمی، سنگ بنای تلاش های موسسه ملی سرطان برای ترویج تحقیقات مشترک و بین رشته ای ترجمه سرطان است.
دکتر گتز می گوید: «کار دکتر کوچ وضوح را به ارمغان آورد و باعث شد شبکه ملی جامع سرطان (NCCN) حداقل یک ژن را از فهرست ژن های خود برای آزمایش حذف کند.
به روز رسانی جهت ها، درک نتیجهبا
NCCN یکی از چندین سازمان از جمله انجمن انکولوژی بالینی آمریکا و انجمن جراحان قفسه سینه آمریکا است که دستورالعمل‌هایی را برای غربالگری تغییرات ژنی ارثی در سرطان سینه ایجاد کرده‌اند که به عنوان آزمایش ژنتیکی ژرملاین شناخته می‌شود. دکتر یداو می گوید: «تصمیم گیری چه کسی نیاز به آزمایش دارد، یکی از بزرگترین بحث ها در این زمینه است. برخی پیشنهاد می کنند که همه زنان باید آزمایش شوند. برخی دیگر توصیه می کنند که فقط زنان در یک سن خاص آزمایش شوند.”
دکتر Yadav و همکارانش این معیارها را با اعمال آنها در یک فهرست بزرگ بیماران شامل تقریباً 4000 زن تحت درمان سرطان سینه در کلینیک مایو ارزیابی کردند. آنها دریافتند که دستورالعمل های NCCN 35 تا 50 درصد از بیماران مبتلا به جهش های ژنتیکی عامل بیماری را از دست می دهند. این یافته ها در سال 2020 در مجله انکولوژی بالینیNCCN و سایر سازمان‌ها را هدایت کرد تا دستورالعمل‌های خود را برای آزمایش ژنتیکی ژنتیکی گسترش دهند.
حوزه دیگری که تیم مایو در آن تأثیر قابل توجهی داشته است، پیوند ژن های سرطان سینه با نتایج بالینی است. به گفته دکتر یداو، زنانی که اخیراً به سرطان یک سینه مبتلا شده اند، اغلب می خواهند از احتمال سرایت این بیماری به سینه دیگر یا سایر قسمت های بدن مطلع شوند. او می‌گوید: «برای حامل‌های BRCA1 و BRCA2، ما می‌دانستیم که خطرات آن زیاد است. اما برای این ژن‌های دیگر که باعث سرطان سینه می‌شوند، چه اتفاقی برای این زنان می‌افتد؟ هیچ پاسخی برای آن وجود نداشت.»
محققان با استفاده از داده های کنسرسیوم CARRIERS تعیین خطرات زنانی که دارای جهش‌های ژنتیکی مختلف هستند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان در هر دو پستان هستند که به عنوان سرطان سینه طرف مقابل شناخته می‌شود. به عنوان مثال، آنها دریافتند که حاملان جهش ATM خطر ابتلا به سرطان سینه طرف مقابل را افزایش نمی‌دهند، در حالی که آنهایی که جهش‌های BRCA1، BRCA2 و CHEK2 داشتند، دو برابر خطر بیشتری داشتند. محققان بر این باورند که این یافته‌ها اطلاعات ژنتیکی را فعال‌تر می‌کند، زیرا به نظر می‌رسد ژن‌های مختلف سرطان سینه تومورهایی را ایجاد می‌کنند که کاملاً متفاوت رفتار می‌کنند.
در سطح مولکولی، سرطان سینه معمولاً به دو دسته تقسیم می شود چهار زیرگروه اصلی – سه منفی، HER2 مثبت، مجرای A، و مجرای B – هر کدام با درجات متفاوتی از پرخاشگری و پاسخ به درمان. از طریق همکاری صنعتی با یک شرکت آزمایش ژنتیک، تیم مایو نتایج آزمایش نزدیک به 55000 بیمار سرطان سینه را تجزیه و تحلیل کرد و دریافت که ژن های مختلف سرطان سینه به نظر می رسد هر یک از زیرگروه های مختلف را هدایت می کند.
دکتر گتز می گوید: «این بینش در مورد بیولوژی تومور برای درمان و پیشگیری بسیار مهم است. به عنوان مثال، برخی داروها وجود دارند که به خوبی برای کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه A لومینال کار می کنند، اما هیچ کاری برای کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه سه گانه منفی انجام نمی دهند.
بررسی انواع با اهمیت نامشخص
BRCA1، BRCA2 و بسیاری از ژن‌های مرتبط با سرطان سینه معمولاً در ترمیم آسیب DNA نقش دارند. وقتی این ژن‌ها معیوب باشند، آسیب DNA می‌تواند ایجاد شود و به سلول‌ها اجازه می‌دهد خارج از کنترل رشد کرده و سرطانی شوند. محققان صدها تغییر ژنتیکی را شناسایی کرده‌اند که باعث سرطان سینه می‌شوند، اما هزاران تغییر ژنتیکی دیگر را نیز کشف کرده‌اند که می‌توانند باعث بیماری یا خوش‌خیم باشند. این گونه‌های با اهمیت نامشخص (VUS)، همانطور که نامیده می‌شوند، یک مشکل بزرگ هم برای پزشکان و هم برای بیماران هستند.
دکتر کوچ می‌گوید: «30000 زن، احتمالاً بیشتر، در ایالات متحده وجود دارند که این نوع انواع را حمل می‌کنند، و ما نمی‌دانیم با آنها چه کنیم. ما فقط باید این نتایج را نادیده بگیریم، اما تأثیر روانی در حال حاضر وجود دارد. ما داستان‌هایی از زنانی می‌شنویم که بر اساس نتایج VUS، جراحی‌های پیشگیرانه انجام می‌دهند، فقط به این دلیل که بسیار نگران آنها هستند.
دکتر کاناپه رهبری می کند تلاش های گسترده برای طبقه‌بندی مجدد VUS نهفته در ژن‌های سرطان سینه، تکثیر روش‌ها یکی پس از دیگری در آزمایشگاه و ارزیابی تأثیر آنها بر ترمیم DNA. او می‌گوید: «رویکرد ما در بهبود درک ما از این انواع مختلف بسیار ارزشمند است، اما توسعه آن کند بوده است. در طی 15 سال، ما حدود 500 نوع BRCA2 ساخته‌ایم.» تیم او اخیراً تحقیقات خود را با استفاده از فناوری ویرایش ژنی مبتنی بر CRISPR برای تولید هر گونه افزایش داده است که به آنها امکان می‌دهد همه VUSهای ممکن و آنها را فهرست‌بندی کنند. تاثیرات
در آینده، محققان قصد دارند با بررسی چگونگی واکنش سرطان‌های دارای جهش‌های ژنتیکی مختلف به درمان و حتی جست‌وجوی ژن‌های سرطان سینه که قبلاً کشف نشده بودند، به بررسی ارتباط بین ژن‌ها و سرطان سینه ادامه دهند.
دکتر کوچ می گوید: «این فقط یک تحقیق باطنی نیست که در آزمایشگاه یا یک نشریه دانشگاهی باقی می ماند. این یافته‌ها به سرعت در جریان کار بالینی ادغام می‌شوند و بیماران را از خطراتی که با آن مواجه هستند و نحوه مدیریت آنها آگاه می‌کنند.
این مقاله برای اولین بار در تیغه اکتشاف.
مقالات مرتبط
