من در یک بحث کردم مقاله قبلی اولین قدم در گذار از دانشگاه به صنعت: تصمیم گیری برای ترک دانشگاه و یافتن هدفی برای زندگی حرفه ای جدید. در این بخش دوم، جنبه های عملی یافتن آن شغل جدید را مورد بحث قرار می دهم. این شامل یافتن مشاغل هدفمند و درخواست برای آنها می شود.
نیازی به گفتن نیست که تقریباً راه های بی پایانی برای خروج از مسیر سنتی دانشگاهی وجود دارد. در اینجا من مسیر نرم افزار استاندارد برای موقعیت های از قبل موجود را شرح می دهم. من این انتخاب را انجام دادم زیرا این ساده ترین اقدام است و نتایج قابل انتظار است. با این حال، در این زمان های انعطاف پذیری بیش از حد در بازارهای کار بسیار ماهر، هیچ رویکردی برای همه وجود ندارد. بنابراین، بسیاری از فرصت‌های دیگر مانند کارآفرینی، مشاوره، داوطلبی و تحصیلات تکمیلی، از جمله، در اینجا پوشش داده نمی‌شوند.
اولین چیزی که باید در نظر داشته باشید این است که انتقال از دانشگاه به هر شغل دیگری به احتمال زیاد یک فرآیند آزمون و خطا است. اگر قبلاً این شغل جدید یا مشابه آن را انجام نداده اید، در مورد اینکه آیا شما و شغل جدید مناسب هستید یا خیر، تردید قابل توجهی وجود خواهد داشت. کارفرمایان این را می دانند یا باید بدانند.
بنابراین باید با این طرز فکر به جستجوی شغل خود بپردازید: شما در حال ورود به فرآیندی هستید که در این مرحله نتیجه آن را نادیده می گیرید. همچنین ممکن است به زمان، برخی حرکات بد و عدم اطمینان زیادی نیاز داشته باشد. نکته کلیدی این است که کنجکاو و نترسید و هر اتفاقی را که می افتد به عنوان یک تجربه و یادگیری بپذیرید. ترس به ندرت مشاور خوبی است. شما باید عدم اطمینان و چیزهایی را که در این مرحله نادیده می گیرید بپذیرید.
یافتن مشاغل هدفمند
این احتمالا سخت ترین قسمت خواهد بود. اگر بتوانید دریابید که در کدام شغل‌های خارج از کشور تصور می‌کنید که اوقات کم و بیش خوبی داشته باشید و در عین حال سهمی کم و بیش قابل توجه داشته باشید، نیمی از راه را طی کرده‌اید. صادق بودن بارها و بارها با خود به شما این امکان را می دهد که احساس را از سراب تشخیص دهید و در وقت، انرژی و ناامیدی شما صرفه جویی کنید.
و در نهایت در مورد این سوال: مشاغل خاصی که ممکن است برای شما خوب باشد چیست؟ چندین مسیر برای در نظر گرفتن وجود دارد. ممکن است چیزهای زیادی وجود داشته باشد که من فراموش کرده ام یا فقط نمی دانم. گزینه ها تقریباً به ترتیب زمانی فهرست شده اند، اگرچه تکرارها و تغییرات به ترتیب وجود خواهد داشت.
لینکدین. چه بخواهید چه نخواهید، لینکدین، اگر عاقلانه استفاده شود، در بسیاری از جنبه های مختلف کمک زیادی می کند: شبکه سازی، یافتن فرصت های شغلی، تماس با کارفرمایان، درک مشاغل و شرکت های مورد علاقه و موارد دیگر. من شاید دو بار در سال وارد نمایه فیس بوک خود می شوم، اما این کار را هر روز در لینکدین انجام می دهم (نه اینکه بگویم به آن افتخار می کنم). بنابراین، روی پروفایل لینکدین خود کار کنید. این بسیار سرگرم کننده تر از نوشتن نامه های پوششی یا شخصی سازی CV است.
من می توانم یک مقاله کامل در مورد چگونگی داشتن یک نمایه لینکدین مناسب بنویسم (با این فرض که مال من چنین است). از آنجایی که این هدف اصلی این مطالب نیست، توصیه های کلی را ارائه می کنم:
- عکس پروفایلی داشته باشید که حرفه ای به نظر برسد و نشان دهنده شخصیت شما باشد.
- در هر زمان به کسی برای ارتقای نمایه خود پول ندهید. فقط شما می دانید که چگونه باید به نظر برسد. ممکن است مدتی طول بکشد تا به نسخه ای برسید که شما را خوشحال کند، چشم خود را با زمان و استفاده تمرین خواهید داد. در صورت نیاز به کمک بخواهید (این روزها همه شخصی را در لینکدین می شناسند).
- از شعارهایی مانند حل مسئله، نتیجه گرایی، تفکر خارج از چارچوب استفاده نادرست نکنید (در واقع اجتناب کنید). از عباراتی استفاده کنید که واقعاً توصیف کند که شما چه کسی هستید و چه چیزی در شما منحصر به فرد است. از طرف دیگر، از اصطلاحات تخصصی استفاده نکنید. ایرادی ندارد که کمی غیر رسمی بجنگید، اما توهین آمیز، بی احترامی یا کودکانه به نظر نرسید.
- تا حد امکان کوتاه باشید، همیشه به نکته توجه کنید. اظهارات خود را با مثال های خاص توضیح دهید.
برخی از کاربردهای اصلی لینکدین در هنگام جستجوی شغل عبارتند از:
1. شبکه سازی: اگر برای مشاوره با آنها تماس بگیرید، تعجب خواهید کرد که چقدر افراد در لینکدین می توانند مفید باشند. من حتی افراد کاملاً با نفوذی را جذب کرده‌ام که با ارائه سخنرانی‌هایی بدون تعامل قبلی به غیر از لینکدین موافقت کرده‌اند (در اینجا فقط شانس را رد نمی‌کنم).
مسیر در اینجا به این صورت خواهد بود: شما یک درخواست اتصال ارسال می‌کنید، شخص دیگر می‌پذیرد، و سپس می‌توانید با درخواست تماس تلفنی یا ویدیویی چت کنید. نکته مهم در اینجا این است که خود را به طور مختصر و واضح معرفی کنید و بلافاصله سؤال خود را بپرسید: از این شخص چه می خواهید؟ قوانین طلایی: شفاف باشید، در مورد درخواست های خود شفاف باشید و به وقت دیگران احترام بگذارید: برخی دوست دارند چت کنند، برخی ندارند یا وقت ندارند. به هر دو احترام بگذارید.
یک چیز دیگر وجود دارد که بسیار مهم است: گوش دادن. ممکن است پاسخی را که انتظار داشتید دریافت نکنید. ممکن است برای شغل/شرکت/رشته مناسب نباشید. بحث نکنید، سوال بپرسید تا دلیل آن را بدانید. این به شما بستگی دارد که موافقت کنید یا نه، اما اگر نه، آن را برای خود نگه دارید و دلیل آن را بفهمید (دوباره هر چیزی را که پیش می آید در آغوش بگیرید). حقیقت می‌تواند آزاردهنده باشد، اما همیشه عاقلانه‌تر است که با همه چیز روبه‌رو شوید، حتی اگر زیبا نباشند.
2. مستاجرین (با نام مستعار شکارچیان جایزه). به یاد داشته باشید، آنها نامزدها را می‌خرند و می‌فروشند و بابت آن پول می‌گیرند. آنها نه دوست ما هستند و نه دشمن ما. آنها صرفاً به دنبال کاندیداهایی هستند که می توانند موقعیت های سطح ورودی مشتریان خود را داشته باشند. اگر آنها ببینند که شما با یکی از موقعیت های اولیه آنها مطابقت دارید، به شما علاقه مند می شوند و گاهی اوقات با آزار و اذیت هم مرز می شوند. آنها تا جایی که صلاح بدانند به شما قول ماه می دهند. با این حال، اگر این را نبینند خیلی سریع شما را فراموش خواهند کرد. این روش کار می کند. کار آنها – و بیشترین انتظاری که باید از آنها داشته باشید – این است که شما را برای مصاحبه با کارفرما آماده کنند.
در اینجا یک پیشنهاد در مورد نحوه تعامل با استخدام کنندگان در Linkedin آورده شده است:
- آژانس های استخدام فعال در حوزه تخصص یا علاقه خود را شناسایی کنید.
- در داخل شرکت، استخدام کنندگان را شناسایی کنید. به طور معمول، عنوان شغلی آنها شامل کلمه کاردانی، مشاور یا موارد مشابه است. از طریق چت لینکدین یا ایمیل، توضیح کوتاه و واضحی در مورد اینکه چه کسی هستید و به دنبال چه چیزی هستید، با پیوست کردن رزومه و نامه پوششی برای آنها ارسال کنید.
معمولاً می توانید با کارفرمایان در مورد خواسته ها و نگرانی های خود بحث های نسبتاً باز داشته باشید. همه چیز به این بستگی دارد که آیا آنها موقعیتی دارند که می تواند با نمایه شما مطابقت داشته باشد.
3. برای موقعیت های باز درخواست دهید. لینکدین همچنین مکان خوبی برای جستجو و درخواست برای مشاغل خالی است. با توجه به اهمیتی که این شبکه در جوامع حرفه ای دارد، عرضه بسیار زیاد است. همچنین، مشاغل خالی که بر اساس جستجوهای قبلی خود به دست می آورید، معمولاً بسیار مرتبط هستند.
موتورهای جستجوی شغل در واقع و Monster بسیار محبوب هستند. می توانید اعلان های هفتگی را تنظیم کنید. پیشنهاد می‌کنم این کار را هر روز انجام ندهید زیرا به دلیل سیل ایمیل‌ها، صندوق ایمیل شما بی‌استفاده می‌شود.
وب سایت های تجاری هنگامی که شغلی را که می خواهید انجام دهید شناسایی کردید، این یک تمرین خوب است که مکان هایی را که آن موقعیت وجود دارد شناسایی کنید و مرتباً جای خالی آنها را بررسی کنید. هیچ چیز آزاردهنده تر از این نیست که متوجه شوید یک افتتاحیه جالب را از دست داده اید.
برنامه را باز کنید. آره یا نه؟ شخصا، این هرگز کار نکرده است. اما منعی ندارد. شما می توانید امتحان کنید، اگرچه من زمان و انرژی زیادی برای آن صرف نمی کنم. یک استراتژی موثرتر این است که با فردی در شرکت که ممکن است با شغل مورد نظر شما مرتبط باشد (یک مدیر) تماس بگیرید و یک درخواست باز برای آن شخص ارسال کنید. اگر این کار را می کنید، توصیه می کنم به جای یک برنامه باز، یک مکالمه باز بخواهید.
درخواست شغل
تهیه رزومه شما. در مورد من، نوشتن یک رزومه از ابتدا مانند نوشتن “ال کیخوت” است. هر چقدر هم تلاش کنم از نتیجه راضی نمی شوم. وحشت نکنید. در زیر ترفندهای من را برای کمتر کردن تجربه ناامیدکننده پیدا خواهید کرد.
– اگر 3 تا 5 سال سابقه پس از دکترا دارید، رزومه شما باید یک صفحه باشد. اگر باتجربه تر هستید دو صفحه، اما هرگز سه صفحه یا بیشتر.
– اولین چیزی که باید در نظر گرفت ساختار فیزیکی است. به عنوان مثال، چگونه متن را در صفحه قرار می دهید. در مورد من، این سخت ترین قسمت بود. راه حل اگر الهام شما تمام شد: کپی کنید. می‌توانید برای نمونه‌هایی در اینترنت جستجو کنید و موردی را که شیک و مناسب به نظر می‌رسد انتخاب کنید. فقط از آن استفاده کنید.
مگر اینکه در شرح شغل مورد نیاز باشد، فهرستی از انتشارات را در رزومه خود وارد نکنید. تکرار می کنم، نکن. حتما ساعت های بی شماری و شب های بی خوابی را صرف انجام هر کاری کرده اید تا این مقاله منتشر شود. با این حال، اگر شغل جدید بالقوه شما مربوط به انتشار مقاله نیست، که شایع ترین دلیل آن است، یک لیست کامل نشان می دهد که شما مانند یک دانشگاهی فکر می کنید و بنابراین آمادگی ترک دانشگاه را ندارید.
CV در مورد نشان دادن تجربه ای است که در موقعیت های قبلی خود به دست آورده اید: مهارت ها و نتایج خاص. مورد دوم لازم نیست فهرست جامعی باشد، بلکه آنچه را که با نوعی KPI به دست آورده اید (تعداد پروژه ها یا همکاری های تکمیل شده، پول جمع آوری شده، تعداد افرادی که آموزش داده اید و غیره) را برجسته می کند.
قانون طلایی: اگر شغل مورد نظر خود را دوست دارید، رزومه خود را متناسب با موقعیت مورد نظر تنظیم کنید. هیچ رزومه یکسانی برای دو برنامه وجود ندارد. اگر یک رزومه عمومی ارسال کنید، خیلی سریع متوجه می‌شوید که در هنگام تهیه آن، شرح شغل را در نظر نگرفته‌اید و این به احتمال زیاد باعث خروج شما خواهد شد. آیا باید برای هر برنامه یک CV کاملاً جدید بنویسید؟ خیر
دو ترفند وجود دارد که می توانید برای سفارشی کردن رزومه خود برای هر برنامه به راحتی استفاده کنید:
- اظهارات را از شرح شغل در رزومه خود کپی کنید. اگر زیاده روی نکنید، کاملاً خوب است. این نشان می دهد که شما می دانید کار چیست و جنبه های کلیدی آن را شناسایی می کنید. می توانید کلمات کلیدی یا عباراتی را که بیشتر به تخصص شما مرتبط هستند را کپی/پیست کنید.
- رزومه خود را مدولار کنید. این بدان معنی است که CV شما از بلوک هایی ساخته شده است که می توانید به طور مستقل آنها را تغییر دهید و در اطراف حرکت کنید. این برای مثال برای نشان دادن نتایج یا مهارت های شما در راستای آنچه در شرح شغل توضیح داده شده است مفید است.
آماده سازی رزومه/ نامه پوششی شما. من بحث هایی را در مورد نیاز به درخواست نامه پوششی دیده ام. من حدس می زنم این یک چیز شخصی است، اما فکر می کنم آنها مفید هستند. این به شما اجازه می دهد تا تجربیات خود را در چشم انداز قرار دهید و روی انگیزه خود تمرکز کنید، چرا کاری را انجام دادید و به کجا می خواهید بروید.
نامه پوششی باید داستانی از زندگی کاری شما باشد. ترفند این است که یک رشته اتصال پیدا کنید، طرحی که تمام کارهایی را که انجام داده‌اید معنا می‌کند و این کار جدید گام بعدی منطقی برای آن است. نباید بیشتر از یک صفحه باشد، اندازه فونت 11.
همین توصیه در مورد رزومه هنگام کپی/پیست کردن از شرح شغل و مدولار بودن، در این مورد پاراگراف ها، صدق می کند.
یک ساختار بالقوه برای پوشش نامه شما می تواند باشد:
- به طور خلاصه خودتان را معرفی کنید: راننده شما چگونه است و چرا برای این کار درخواست دادید؟ این را در پاراگراف اول بنویسید.
- تجربیات خود را فهرست کنید، اما آنچه در رزومه شما وجود دارد را تکرار نکنید. تمرکز بر چرا و نه در چی.
- آنچه را که از همه اینها آموختید در چند خط خلاصه کنید. این می‌تواند شخصی و/یا حرفه‌ای باشد و بعداً به کجا بروید. روشن کنید که این شغل کاملاً با آنچه به دنبال آن هستید مطابقت دارد.
- در چند خط توضیح دهید که چرا برای این کار مناسب هستید.
و این پایان بخش دوم است. در قسمت سوم و پایانی به چگونگی آمادگی برای مصاحبه های مختلف و پیگیری آنها می پردازیم.
به امید دیدار آنجا!
نقاشی از امانوئل لوتز – موزه هنر متروپولیتن، دامنه عمومی، https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=9520770
