از جانب کریس موریسون
قاره قطب جنوب شکارگاه سختی برای متعصبان آخرالزمان آب و هوایی است، زیرا در 70 سال گذشته تقریباً هیچ گرمایش کلی وجود نداشته است. یک استثنا، غرب قطب جنوب است، جایی که برخی تغییرات آب و هوایی محلی، احتمالاً توسط فعالیت های زمین گرمایی قابل توجه کمک می کند. البته، این برای یک یا دو ترس کافی است، پس انتظار نداشته باشید گزارش هایی را در رسانه های اصلی ببینید شواهد جدید شگفت انگیز سرد شدن قابل توجهی را در غرب قطب جنوب در اوایل دهه 1990 نشان می دهد، با کاهش دمای 0.93 درجه سانتی گراد در هر دهه از 1999-2018، در مجموع 2 درجه سانتی گراد در طول 20 سال.
در مقاله‌ای که توسط انجمن هواشناسی آمریکا منتشر شد، گروهی از دانشمندان بین‌المللی به نرخ کاهش دما «از لحاظ آماری معنی‌دار» اشاره کردند که بیشترین سرمایش در بهار اتفاق افتاد. در طول این فصل، دما بین سال‌های 1999 تا 2018 به میزان 1.84 درجه سانتیگراد در هر دهه کاهش پیدا کرد. خنک‌سازی از تعدادی پایگاه داده اندازه‌گیری شد، در حالی که یک رکورد ثابت دقیق از ایستگاه هواشناسی Marie Byrd جمع‌آوری شد. علیرغم برخی تفاوت‌ها در خنک‌سازی، گفته می‌شود که همه پایگاه‌های داده تغییرات مشابهی را در فصول سال و در سراسر منطقه به اشتراک گذاشته‌اند. نمودار زیر رکورد دما در Marie Byrd را به دهه 1950 نشان می دهد.
پس چه چیزی باعث این کاهش شدید دما شد؟ همانطور که در بسیاری از مقالات علمی دیده ایم، هر زمان که دما کاهش می یابد، توجه به افزایش سطح دی اکسید کربن ناشی از انسان به حاشیه می رود. دانشمندان قاطعانه طرفدار علل طبیعی هستند و این تغییرات را بیشتر به تأثیرات گرمسیری اقیانوس آرام نسبت می دهند. به طور خاص، دمای سطح دریا در منطقه استوایی شرق اقیانوس آرام طی 20 سال گذشته کاهش یافته است. ارجاع به “ارتباطات اتمسفر از راه دور” به فرآیندهای آب و هوایی طبیعی اشاره دارد، زیرا گرما در یک فرآیند کاملاً درک نشده شامل اقیانوس و جریان های جوی به اطراف سیاره منتقل می شود.
تقریباً ناگفته نماند که هیچ یک از این سرمایش توسط مدل های آب و هوایی پیش بینی نشده است. نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که این مدل‌ها «ابزار مهمی» در پیش‌بینی‌های آینده تغییرات آب و هوایی در قطب جنوب هستند. اما آنها اعتراف می کنند که این مدل ها خنک کننده قابل توجه اخیر در غرب قطب جنوب را در نظر نگرفته اند. این نشان می دهد که “هیچ توافق محکمی” بین مدل ها در مورد دمای مهم دریا که دمای هوا در غرب قطب جنوب را تعیین می کند وجود ندارد. مشاهده شده است که نوسانات آب و هوایی استوایی اقیانوس آرام هنوز منبع مهمی از عدم قطعیت در پیش بینی های آینده دمای هوای غرب قطب جنوب است.
آیا تا به حال اینطور بوده است؟ چهل سال پیش‌بینی نادرست دما، همراه با تأثیرات غیرواقعی آب و هوایی ناشی از فرضیات مضحک مبنی بر اینکه دما در کمتر از 80 سال 4 درجه سانتیگراد افزایش خواهد یافت، به سختی رکوردی است که اعتماد به نفس را القا کند. ظهور اخیر نسبت‌های کلیک طعمه‌ای که تلاش می‌کنند رویدادهای جوی فردی را به فعالیت‌های انسانی مرتبط کنند، چیزی بیش از یک شوخی علمی نیست. این تلاش های سیاسی برای اندازه گیری غیرقابل اندازه گیری، اتلاف کامل زمان و پول است. نه تنها به این دلیل که مدل‌ها توسط این ایده که توسط IPCC سازمان ملل متحد ترویج شده است، خراب شده‌اند که تمام یا بیشتر گرمایش جهانی از سال 1900 به‌دلیل سوزاندن سوخت‌های فسیلی توسط انسان‌ها ایجاد شده است. این ممکن است با توجه به بسیاری از مطالعات علمی، از جمله آخرین مقاله در مورد کاهش شدید دمای اخیر در قطب جنوب، به طور فزاینده ای غیرقابل قبول به نظر برسد.
علیرغم امتناع قطب جنوب از نشان دادن هرگونه گرمایش قابل توجه، سیرک آخرالزمان آب و هوا به طور مرتب به شهر می رود تا تجارت فاجعه را آغاز کند. سپتامبر گذشته، سرفصل‌های خبری پر از سقوط یخ دریا در زمستان به 17 میلیون کیلومتر مربع بود. بی بی سی گفت که نشان داده استیک شاخص جدید هشدار دهندهبرای منطقه ای که زمانی در برابر گرمایش جهانی مصون به نظر می رسید. مشاهده “ذهن انگیز” به دکتر والتر مایر نسبت داده شد که یخ دریا را با مرکز ملی داده های برف و یخ مستقر در کلرادو (NSIDC) رصد می کند. او افزود که این “بسیار فراتر از هر چیزی است که ما دیده ایم”. به طور غیرقابل توضیحی، به نظر می‌رسید که او فراموش کرده بود که بخشی از تیم قبلی بوده است که تصاویر ماهواره‌های هواشناسی نیمبوس را از دهه 1960 که سطوح مشابهی از یخ را در سال 1966 نشان می‌داد، بررسی می‌کرد. یخ دریای قطب جنوب “غیرعادی نیست”.
البته داستان یخ کم دریا در سال 2023 ادامه یافت. در رسانه های جریان اصلی شکل بسیار بدی تلقی می شود که به آن اشاره شود آخرین ارقام از NSIDC، ذوب یخ در اوایل تابستان در ماه اکتبر کمتر از روند در 903000 کیلومتر مربع در مقایسه با میانگین 985000 کیلومتر مربع بود. در قطب شمال، قفسه‌ها پس از بازیابی چرخه‌ای کوچک یخ دریا که در حدود سال 2014 آغاز شد، برای چندین سال نازک شده‌اند. با شروع زمستان، NSIDC گزارش می‌دهد که یخ‌ها “با سرعتی سریعتر از متوسط” افزایش یافته است. گفته می شود که یخبندان به ویژه در دریاهای سیبری سریع بوده است، جایی که صفحه یخ تا پایان ماه گذشته به سواحل کشیده شده بود. اوضاع برای سر دیوید آتنبرو خوب به نظر نمی رسد مطالبه در سال گذشته سیاره یخ زده II که یخ دریا در تابستان می تواند در 12 سال ناپدید شود. بر فراز ورقه یخی گرینلند، آخرین داده های پورتال قطبی دانمارکی یخ زمستانی را نشان می دهد سریعتر رشد می کند از میانگین 1981-2010.
این کریس موریسون است هر روز شکاکج ویرایشگر محیط
H/T دیوید هاگن، انرژی
متصل
