تجزیه و تحلیل حرارتی یک نانوسیال هیبریدی میکروقطبی با الهام از یک سطح قابل کشش سه بعدی در یک محیط متخلخل

کاربردها: مطالعه نانوسیالات هیبریدی بسیار پیشرفته مورد توجه دانشگاهیان و مهندسان، به ویژه کسانی که در زمینه های مهندسی شیمی و حرارتی کاربردی فعالیت می کنند، شده است. خواص بهبود یافته نانوسیالات هیبریدی نسبت به کلاس های قبلی نانوسیالات (که به سادگی نانوسیال نامیده می شوند) برتر است. بنابراین ضروری است که فرآیند تجزیه و تحلیل نانوسیال ها با عبور آنها از سطوح الاستیک گزارش شود، زیرا این یک روش معمول در کاربردهای مهندسی و صنعتی است. هدف و روش: بررسی نانوسیالات هیبریدی تنها محور این مطالعه بود که با استفاده از استرچ شیت انجام شد. با استفاده از همبستگی های پشتیبانی، هدایت حرارتی بهبود یافته، چگالی، ظرفیت گرمایی و ویسکوزیته ارزیابی شد. علاوه بر این، منحصربه‌فرد بودن مدل با گنجاندن انواع محدودیت‌های فیزیکی مختلف، مانند لغزش حرارتی، تابش، میکروقطبی، همرفت سطحی یکنواخت و اثرات کششی افزایش یافت. سپس آنالیز عددی مدل انجام شد و سپس نتایج فیزیکی ارائه شد. یافته‌های کلیدی: نتایج مدل نشان داد که می‌توان با حفظ سیستم سیال در مکش یکنواخت به اینرسی مطلوب نانوسیال‌های هیبریدی دست یافت و اینرسی را می‌توان با افزایش نیروی تزریق سیال از طریق یک ورق کششی بهبود بخشید. همرفت سطحی، تشعشعات حرارتی و اتلاف انرژی بالا ابزارهای فیزیکی بسیار خوبی هستند که می‌توان از آنها برای به دست آوردن گرما در نانوسیالات هیبریدی استفاده کرد. این افزایش حرارت از هر دو دیدگاه مهندسی حرارتی کاربردی و مهندسی شیمی مهم است. ویژگی‌های نانوسیال ساده و نانوسیال هیبریدی ساده مقایسه می‌شوند و نتایج نشان می‌دهد که نانوسیالات ترکیبی رفتار غالبی را هنگام اندازه‌گیری در برابر درصد غلظت نانوذرات از خود نشان می‌دهند و به آنها اجازه می‌دهد در کاربردهای عملی در مقیاس بزرگ مورد استفاده قرار گیرند.